Karłowate pielęgnice z rodzaju Apistogramma

Karłowate pielęgnice z rodzaju Apistogramma są od wielu lat bardzo popularne wśród akwarystów w Niemczech. Wielu akwarystów zaczyna swoją przygodę z hodowlą właśnie z tymi rybami. Gatunki te wnoszą do akwarium pewną różnorodność dzięki swojemu zachowaniu. Liczba gatunków wzrosła w ostatnich dziesięcioleciach w sposób eksplozji. Wiedza akwarystów na temat tych karłowatych pielęgnic również znacznie wzrosła.

Już w 1977 roku pierwsza grupa robocza poświęcona Apistogramma została zaprezentowana w USA przez Marka McMastera. Oznaczyli oni nieznane gatunki dodatkiem „Apistogramma Study Group” (ASG) oraz numerem.

Handel zoologiczny dostosował swoją ofertę do tego zainteresowania rodzajem i regularnie oferuje pewne spektrum gatunków. Dlatego w artykule chciałbym przedstawić niektóre z tych gatunków i omówić ich różne wymagania i potrzeby. Niestety, nie wiem, jaką rolę ten rodzaj odgrywa w akwariach naszych czeskich przyjaciół. Ale jestem pewien, że zainteresowanie na pewno istnieje.

Zakupy: Uważaj na zakup ryb

Dla każdego akwarysty spacer po sklepie zoologicznym od akwarium do akwarium to ekscytujący moment. Gdy po pozornie nieskończonej serii zbiorników z formami hodowlanymi guppików i platków w końcu dotrzesz do akwariów z karłowatymi pielęgnicami, być może od razu poczujesz chęć zakupu jednej z pięknych ryb.

Jednak przed być może spontanicznym zakupem warto rozważyć kilka rzeczy.

Czy ten gatunek w ogóle pasuje do mieszkańców mojego akwarium?
Czy agresywne ryby utrudnią im życie, czy też terytoria na przyszłe zakupy będą niewystarczające?

W przypadku gatunków Apistogramma należy również dokładnie sprawdzić, czy wśród oferowanych ryb są obie płcie, jeśli myślę o potomstwa. Oczywiście często można znaleźć przynajmniej jednego pięknego samca w zbiorniku sprzedażowym. Należy zatem pamiętać, że piękno w większości przypadków można utożsamiać ze starością. W takim przypadku oznacza to, że trzeba zbadać jego intencje.

Jeśli dostępne jest akwarium odpowiednie do hodowli, można również wykorzystać starszą rybę do rozmnażania. W przeciwnym razie lepiej wybrać mniej rozwinięte młodsze samca.

Jednak wybór samicy jest znacznie trudniejszy. Niestety, czasami spotykamy zbiorniki sprzedażowe, w których pływają tylko samce, jeden doskonale rozwinięty, a inne przypominają samice, aby mogły się ukryć przed agresją tego samca. W takim przypadku pomocne jest, aby dokładnie obserwować i wyłowić konkretne ryby. Samice niektórych gatunków można rozpoznać po czarnym rysunku w przedniej części płetwy piersiowej. Niestety, dotyczy to tylko części gatunków, więc wybór musi być dokonany z rozwagą.

Oczywiście chcemy kupić zdrowe ryby, a sklepy zoologiczne również starają się, aby ich oferowane podopieczne były zdrowe. Jednak układ pokarmowy Apistogramma jest bardzo wrażliwy. Z natury są to ryby drapieżne.

Niektóre gatunki są w miarę upływu czasu przystosowane do przyjmowania pokarmu suchego. To stanowi znaczne obciążenie dla układu pokarmowego. Ale także inne pokarmy mogą nagle sprawić, że Apistogramma miewają problemy, co objawia się białawym kałem. Zakup w takim przypadku nie jest zalecany, jak zresztą w przypadku wszystkich innych objawów choroby, takich jak zaciśnięte płetwy, mętność itp.

Twardość wody oraz temperatura w moim akwarium powinny odpowiadać nowym nabytkom.

Witamy w domu: Akclimatizacja

Aby nowe nabytki mogły być łatwo wprowadzone do mojego akwarium, pomocne jest zapytanie sprzedawczynio parametrach wody w zbiorniku sprzedażowym. W przeciwnym razie sugeruję samodzielne zmierzenie wartości. W domu zawsze umieszczam ryby w małym zbiorniku i pozwalam, aby cienki wąż wprowadzał wodę z akwarium do tego małego akwarium. Wybrana prędkość zależy od różnic w parametrach wody w sklepie zoologicznym. Ustawiam ją precyzyjnie za pomocą małego zaworu Gardena.

Obserwuję ryby od czasu do czasu. Kiedy oddychają w miarę spokojnie, natychmiast umieszczam je w dużym akwarium.

Ustawienie i biotopy

Wymagana wielkość zbiornika zależy od gatunku i liczby ryb. Zazwyczaj hoduję swoje gatunki w akwariach o pojemności około 60 litrów.

Regularnie obserwuję ryby. Jeśli ryby zbyt mocno uszkadzają się w płetwach lub niektóre nie mogą dotrzeć do pokarmu, interweniuję i oddzielam je.

Od samego początku ważne jest, aby oferować kilka kryjówek. Mniejsza wielkość ciała sprawia, że Apistogramma są w swoim naturalnym środowisku zagrożone przez drapieżniki. Dlatego szukają biotopów, które oferują wystarczającą ilość miejsc do ukrycia i możliwości wycofania się. Gatunki te wycofały się z dużych rzek do małych strumieni i stawów. Żyją tam w płytszej wodzie i – o ile to możliwe – w gęstych skupiskach roślin, jakie spotkaliśmy w Paragwaju podczas łowienia Apistogramma borellii .

Osłonę stanowią również obszary bazowe roślin rosnących nad wodą lub trawy sięgające do wody. Często te małe ryby przebywają w zbiorowiskach opadłych liści oraz między korzeniami, które jednocześnie zakwaszają wodę. Do Apistogramma nijsseni opisałem taki biotop nieco bliżej.

Rozmnażanie: Skryty zamiast jaskiniowego

W akwarystyce przyjęło się oferować tym rybom jaskinie jako kryjówki i miejsca do wycofania się, mimo że w równym stopniu korzystają z roślinności lub np. korzeni. Ponieważ wszystkie gatunki Apistogrammaskładają swoje jaja zazwyczaj w miejscach pod kryjówką, przy czym samice obracają się na plecach podczas składania jaj, te miejsca są również wykorzystywane do rozmnażania. Dlatego te ryby czasami nazywane są jaskiniowymi, mimo że określenie skryty znacznie lepiej oddaje ich zachowanie.

Z dużym wysiłkiem Lorenzen (1998) badał reakcję młodych Apistogramma borellii w kontekście „wrodzonego mechanizmu wyzwalającego” (AAM). Czasowe określenie okresu około 6. dnia swobodnego pływania, w którym początkowe związki młodych ryb zmieniają się na korzyść związku z matką, nigdy nie zwróciło mojej uwagi w praktyce. A że gotowość do działania w tym związku matczynym istnieje tylko do około 43. dnia swobodnego pływania, kiedy to po raz pierwszy została wyzwolona w „wrażliwej fazie” (18. dzień swobodnego pływania), daje to wskazówki do obserwacji w akwariach i porównań z innymi gatunkami (Ott, 2023).

Parametry wody: „Formuła Amazońska”

Wielka liczba gatunków Apistogrammapływających w naszych akwariach pochodzi z Amazonii. Definicja tego obszaru nieco się różni w zależności od autora. W zasadzie można opisać ten obszar jako ujście Amazonki. Tutaj, ze względu na obfite opady deszczu, przeważnie znajduje się woda, która bardzo przypomina wodę destylowaną.

Wartość pH zawsze znajduje się w strefie kwasowej i może osiągać ekstremalne wartości z perspektywy akwarysty.
Średnia temperatura wody w jeziorach badanych w Amazonii wynosi 28,6°C.

Jednak istnieją obszary, które mogą wykazywać znacznie odmienną wartość w każdej kwestii. Z wschodnich stoków Andów płyną również wody, które mogą przynieść znacznie twardszą wodę o alkalicznym pH. Dodatkowo, istnieją obszary, które mają dość różne parametry wody. Dlatego warto, aby opiekun gatunków Apistogramma w każdym przypadku zasięgnął dokładniejszych informacji.

Porady dotyczące pielęgnacji w domu

Ogólnie rzecz biorąc, gatunki te, mimo tych ekstremalnych wartości wody, mogą być zazwyczaj bezproblemowo pielęgnowane w twardszej wodzie w swoich obszarach występowania. Mam w tym zakresie niewiele problemów, ponieważ moja woda z kranu o twardości 5,5 dGH nadaje się do wielu gatunków. Muszę jedynie obniżyć wartość pH z alkalicznego poziomu około 8 do strefy kwasowej za pomocą kwasu solnego. Różni autorzy podają jako granice wartości od 6 do 10 dGH.

Do rozmnażania potrzebujemy w każdym razie miękkiej wody i wtedy pojawia się pytanie, jak to osiągnąć. Jak to często bywa, wiele dróg prowadzi do Rzymu. Można niezawodnie wytworzyć odpowiednią wodę za pomocą wymienników jonowych lub systemów osmozy. W niektórych rejonach Niemiec można również korzystać z deszczówki.

Jak sam doświadczyłem, torf pomaga tylko tymczasowo. Można na przykład za pomocą filtracji torfowej obniżyć twardość i wartość pH do pewnych granic. Ale po niedługim czasie działanie torfu słabnie, a torf musi być wymieniany, aby utrzymać jego działanie, w przeciwnym razie działanie to się odwraca.

Często zaleca się napowietrzacze i różne filtry, aby oczyścić wodę i zwiększyć zawartość tlenu. Moim zdaniem, w dużej mierze zależy to od obsady. W przypadku większej obsady te pomoce są oczywiście niezbędne. W moich akwariach gatunkowych z niewielką liczbą ryb obejdę się bez technologii.

Ze względu na swoje raczej spokojne zachowanie, Apistogrammamożna trzymać w towarzystwie pokojowych gatunków ryb, takich jak pielęgnice, kiryski czy sumy. Gatunki te osiągają wiek około dwóch do trzech lat, dlatego zasadniczo uważam zakup młodszych ryb za sensowny.

Kolejny odcinek ukaże się w środę 25 marca 2026 r. Skupimy się w nim między innymi na sprawdzonych gatunkach z rodzaju Apistogramma.

Literatura:

Amlacher, E. (1958): Choroby ryb ozdobnych. 3. Kontynuacja. II. Część specjalna (poszczególne choroby ryb). – AT 5(10): październik: 292–296.
Bone, Q. & Marshall, N. B. (1985): Biologia ryb. Fischer, Stuttgart, Nowy Jork. 236 stron.
Bremer, H. (1993): Woda i pokarm. Dwie podstawowe kolumny pielęgnacji pielęgnic. – Rocznik pielęgnic: 86–95.
Bremer, H. (1997): Zdrowe żywienie ryb akwariowych. – Wydawnictwo Eugen Ulmer GmbH & Co., Stuttgart. 191 stron.
Fiedler, K. (1991): Ryby. W: Starck, D. (red.): Podręcznik zoologii specjalnej. Tom II: Kręgowce. Część 2: Ryby. Gustav Fischer Verlag, Jena. 498 stron.
Hättich, F. & Römer, U. (2018): Apistogramma sp. „Rautenband” – Nowy karłowaty pielęgnica akwarystyczna z ujścia Rio Vaupés. – DCG-Informacje 49 (2): 32–41.
Kullander, S. O. (1989): Biotoecus Eigenmann i Kennedy (Teleostei: Cichlidae): opis nowego gatunku z basenu Orinoko i zrewidowana diagnoza rodzajowa. – Journal of Natural History, 23: 225–260 (nie widziano).
Linke, H. & Staeck, W. (1984): Amerykańskie pielęgnice I. Małe pielęgnice. – Wydawnictwo Tetra, Melle. 194 strony.
Lüling, K. H. (1977): Ryby z rodziny kostnoszkieletowych. – Wydawnictwo A. Ziemsen. 104 strony.
McMaster, M. (1977): O gatunkach hobby Apistogramma. – Buntbarsche Bulletin (60): 3–10.
Ott, D. (1966): Apistogramma taeniatum. – DATZ 19(2): 7–9.
Ott, D. (2023): O tancerzu zwanym Żółtym Karłowatym Pielęgnicą, Apistogramma borellii (Regan, 1906). – DCG-I 54(2): 30–35.
Römer, U. (1998): Atlas pielęgnic: Historia naturalna karłowatych pielęgnic Ameryki Południowej. Tom 1. – Wydawnictwo Mergus GmbH, Melle. 1311 stron.
Staeck, W. (2003): Południowoamerykańskie karłowate pielęgnice. Leksykon pielęgnic, część 3. – Wydawnictwo Dähne GmbH, Ettlingen. 219 stron.
Ziemek, H.-P. (2011): Fauna i flora interstycjalna. Piasek i żwir … pyszne! – DATZ 64(8): 31–33.

Malpulutta kretseri

Malpulutta kretseri

Inne oferty sprzedawcy

To może Cię zainteresować